Hola!

Hier mijn eerste verhaal over de belevenissen in Costa Rica tot nu toe.
Ik ben hier nu 2 dagen en tot nu toe en heb toch al behoorlijk wat gezien van de stad.
Woensdag om half 5 plaatselijke tijd zijn we geland in San Jose, om vervolgens opgehaald te worden door Giovanni(Bestuur van de voetbalschool). Giovanni had een busje bij zich waar normaal gesproken 9 personen in kunnen inclusief chauffeur. Giovanni kwam ons ophalen samen met, (Bestuur van de voetbalschool),Guisella(Bestuur van de voetbalschool), de dochter van Guisella en Genevieve(projectleider van Nicaruagua en tevens mijn huisgenoot voor de 1e week in San Jose). Naast deze 5 personen moesten wij dus met de groep van 9 inclusief 16 koffers aangezien de meesten 2 koffers mee hadden genomen in dit busje van 9 personen. Een behoorlijk lastig verhaal dus, maar in Costa Rica denken ze waarschijnlijk dat niks onmogelijk is dus we begonnen met inpakken en kwamen er wel achter dat het zo niet zou lukken. Lars nam samen …… een taxi naar Purral. Dat betekent nog wel dat wij volgepropt in dat busje richting Purral gingen. Dat was natuurlijk al een behoorlijke belevenis aangezien we midden in de spits zaten. Een bult getoeter op de weg en iedereen bepaalt zijn eigen regels. Onderweg kwamen we nog een aantal mensen tegen die op een wel heel bijzondere manier probeerden extra geld te verzamelen. Midden op een druk kruispunt stond iemand voor alle auto’s te jongleren en bij kruispunten waar nog wel gebruik van gemaakt werd, waren verschillende mensen rozen aan het verkopen aan de auto-bestuurders. Na een reis van 45 minuten in de propvolle bus kwamen we aan in Purral waar iedereen gelijk naar de gastgezinnen werd begeleid.

Ik werd als 1 van de eersten gedropt bij mijn gastgezin waar ik vriendelijk werd opgevangen door mijn ‘moeder’ en ‘broertje’. Ze namen gelijk mijn tassen aan en ze namen me gelijk mee naar binnen waar ik gelijk de vraag kreeg of ik honger had. Ik had nog wel trek in een bordje met eten dus ik beantwoorde de vraag met ; Si. Voor mij kwam een diep bord te staan waar een soort van soep in zat met daarin rijst. Naast deze soep kreeg ik ook nog een apart bord voor mijn neus met daarop een aardappel, gebakken banaan, stukje vlees en nog iets wat ik nog steeds niet weet wat het was. Na mijn soep helemaal opgegeten te hebben en ook een aantal hapjes gehad te hebben van het andere bordje heb ik duidelijk gemaakt dat ik wel genoeg had gehad. Dit half uurtje tijdens het eten was echt een zwaar half uur. Er werd me van alles gevraagd. Sommige dingen verstond ik nog wel maar ik had geen idee hoe ik er op moest reageren. Mijn redding was op dat moment dat Genevieve binnen kwam die mooi mijn tolk kon zijn die avond. Genevieve komt namelijk al een aantal jaar in Costa Rica en Nicaragua en spreekt daardoor vloeiend spaans. Na het eten begon ik ook al behoorlijk moe te worden, het was namelijk ook al een uur of 7, dus in Nederland 2 uur snachts. En aangezien ik de nacht er voor ook al weinig slaap had gehad en ook in het vliegtuig niet echt aan slapen toe was gekomen kon ik wel wat slaap gebruiken. Toch heb ik het nog even vol gehouden tot half 10 en ben toen lekker gaan slapen.

In de kamer die voor mij gereserveerd was stond een bed een kast en een stoel. Een kamer wat er goed uit zag. Normaal is deze kamer van ‘mijn broertje’ Josue. Josue is een jongen van 8 jaar die super druk is en constant wil spelen. Dit betekent voor mij dus ook dat ik elke avond helemaal kapot zal zijn. Naast Josue hebben de vader en moeder nog 4 zoons. 1tje van 20 woont nog in huis maar is het grootste gedeelte van de dag weg omdat hij sochtends vroeg weg gaat om te werken en er savonds ook redelijk laat weer is. Voor de rest hebben ze nog 3 zoons van 25, 30 en 32? (weet ik niet helemaal zeker) die al op zichzelf wonen. Deze komen nog wel regelmatig langs. Het is dus wel een gezellige familie waar veel mensen over de vloer komen en het super gastvrij is.

De eerste nacht in mijn nieuwe bed beviel goed. Om half 10 lag ik dus in bed en om half 8 was ik wakker en ook goed uitgerust. Om 8 uur heb ik samen met Genevieve ontbeten. Een bord cornflakes met melk ging er wel goed in. Daarna werd me gevraagd of ik eens een keer gaillo pinto(gerecht nr 1 in Costa Rica: Rijst met bonen) wou proeven. Dit smaakte toch beter dan verwacht. Het is net een soort nasi alleen dan met bonen er doorheen. Als toetje nog een lekkere papaja vrucht naar binenn gewerkt en toen de eerste spaanse les op het programma en deze had ik ook zeker wel nodig. Bij de voetbalschool kregen we 2 uur les van een Costa Ricaanse vrouw. Dit was allemaal erg interessant. Ze heeft ons een beetje bijgeleerd wat de gewoontes zijn in Costa Rica. Deze vrouw gaat ons deze hele week nog les geven. Elke ochtend om 10 uur krijgen we 2 uur spaanse les van haar. Na deze les is iedereen weer terug gegaan naar hun gastgezin waar het middageten alweer klaar stond. In de middag wordt er altijd uitgebreid gegeten door de Costa Ricanen. Een bord rijst met een sausje van aardappel en kip en sla was goed te eten. Nadat we dit op hadden gingen we met de hele groep naar hartje San Jose om daar de eerste Colonnes te pinnen, om zo ook de eerste inkopen te kunnen doen.
In San Jose was er natuurlijk weer nergens een pinautomaat te vinden die onze rabobank-pasjes accepteerde. Na een goed uur gelopen te hebben en 10 banken geprobeerd te hebben kwamen we bij een bank die ons wel van geld kon voorzien. Iedereen pinde 200.000 colonnes(1000 colonnes = 1,40€). Toen de nodige inkopen gedaan waaronder after-sun omdat ik natuurlijk na 1 dag alweer een rode nek had, om daarna weer de pus te pakken richting Purral. Ook savonds stond er weer een bordje eten voor me klaar. Alleen dit keer zag het er niet helemaal top uit. Een bruine bonen soep met daarin rijst en een gekookt eitje. Dit bordje heb ik half leeg gegeten en daarna nog wat fruit als toetje. Savonds samen met Genevieve nog even een aflevering van House gekeken in het engels, met spaanse ondertiteling. Om vervolgens mijn 2e nacht in te gaan.
Het is nu weer kwart voor 7 in de ochtend en ben weer helemaal wakker. Ik moet nog wel een beetje wennen aan het tijdsverschil. Maar iedereen staat rond deze tijd wel op in Costa Rica. Straks om 10 uur begint er weer een spaanse les, en daarna gaan we weer naar San Jose om een mobieltje en sim kaart aan te schaffen. Savonds om 5 uur hebben we een vergadering over de voetbalschool samen met het costa ricaanse bestuur. Zaterdag gaan we met z’n allen het uitgaansleven van San Jose meemaken. Op zondag gaan we 5 uur smorgens naar het strand om daar de hele dag te vertoefen.
Dit kon dus nog wel eens een pittig dagje worden. De verhalen over die dagen zou ik ook zo spoedig mogelijk schrijven.

Adios!