Buenos dias,
Het is hier zes uur en ik ben weer eens veelste vroeg wakker. Gelukkig is hier de hele dag voetbal op televisie dus ik hoef me geen moment te vervelen. Na aankomst hebben wij als projectgroep twee weken de tijd gekregen om te acclimatiseren. Elke ochtend begin ik met rijst en bonen als ontbijt en krijgen we twee uur spaanse les van 10 tot 12. Daarna snel naar huis om weer rijst met bonen te eten als lunch om 2 uur hebben we om een middagprogramma. Dan gaan we langs organisaties om kennis met ze te maken of hebben we een vergadering. Rond een zes uur kom ik thuis en dan krijg ik om acht uur avondeten, natuurlijk is dit weer rijst met bonen. Exprojectleden hadden me hier al voor gewaarschuwd dus ben benieuwd hoelang ik het nog vol hou haha. Ik heb mijn gastgezin beloofd dat ik volgende week een culinair hoogstandje voor hun zou gaan maken en natuurlijk iets wat typisch Nederlands is.
Met mijn Spaanse gaat het alweer iets beter. Tijdens de Spaanse lessen krijg ik voornamelijk de basis, iets wat ik in Nederland ook al heb gehad. Thuis leer ik veel nieuwe woorden en gaat het met flinke stappen vooruit. Af en toe gaat het communiceren heel moeilijk met mijn gastgezin. Als ze iets zeggen en ik geen flauw idee waar ze het over hebben vertellen ze vaak hetzelfde woord drie of vier keer. Ik antwoord dan gewoon met Si, Si, Si en doe ik of ik het begrijp. Ze doen wel hard hun best om zichzelf verstsaanbaar te maken en ik ben ook pas hun eerste Nederlandse student in huis. Ik hou hier zelf dus ook rekening mee dat het ook moeilijk is voor hun.
Vrijdag was voor ons een belangrijke dag. In een chinees restaurant, ja zelfs hier heb je ze zitten, hebben we een vergadering gehad met onze projectcoordinatoren. De vergadering duurde van 5 tot en met half 9 dus ik was erna ook helemaal kapot! Tussendoor hebben we nog wel gegeten en voor 7 euro en kreeg ik een bord vol met eten die ik zelfs niet op kreeg. Tijdens de vergadering werd ons gevraagd om zaterdag een voetbaltraining te verzorgen voor kinderen van 14 tot en met 20 jaar. We werden dus meteen voor de leeuwen gegooid. No problemo! Oscar, Guisela en Giovanni hebben een plan opgesteld en voorgelegd aan ons waaraan ze ons ingezamelde geld voor kunnen gebruiken. Naast jaarlijkse uitgaven willen ze het geld gebruiken om hekken te plaatsen rondom het stenen veldje en de hekken verhogen op cancha Ana Frank. Dit om de veiligheid te verbeteren van de kinderen. Daarnaast willen ze graag een soort van drainagesysteem aanleggen om het grasveld te onderhouden. De komende weken gaan we deze twee opties onderzoeken.
Uit eten bij een chinees restaurant
We werden al vroeg verwacht zaterdagochtend. Om acht uur begon de training voor de kinderen 6 tot en met 14. Er waren ongeveer 20 kinderen gekomen, best veel aangezien het nu vakantie is. De trainer Sergio werd ondersteund door twee vrijwilligers genaamd Luis en Alfonso. De kinderen toonden veel respect en waren erg geintresseerd in ons. Voordat de training begon hebben we een wedstrijdje gevoetbald tegen deze kinderen. We kwamen al snel 1-0 achter en door een eigen doelpunt werd de eindstand 1-1. Toen de training van Sergio begon heeft Giovanni zijn visie uitgesproken en een aantal problemen aan de orde gebracht. Vervolgens hebben wij de training geobserveerd in de mooie warme zon, mucho caliente! Tijdens de drinkpauze hebben we sommige kinderen nog een aantal Nederlandse woorden geleerd zoals Tik ‘em aan ouwe. Over een half jaar zal iedereen dit gaan doen in Purral! Om 10 uur begon het dan eindelijk, onze eerste training! Sander, Lars en ik hadden een aantal leuke oefeningen uitgezet en werden ondersteund door de rest van de projectgroep. We begonnen eerst met een warming up om ze flink te laten zweten. Bij Lars en Sander hadden ze een passoefening en bij mij afwerken. We wisten niet hoe hoog het niveau was dus we hielden het behoorlijk basic. De Costa Ricanen genoten zichtbaar van de training. Het uitleggen viel reuze mee en met een aantal woorden en praatje, plaatje en daadje werden de oefeningen al snel duidelijk. We sloten af met een eindpartij de Nederlanders tegen de Tico’s. We hadden maar tien man en hun 16 dus het was niet eerlijk verdeeld, dit kon ik gelukkig als excuus gebruiken voor onze 0-4 nederlaag. Toen ik thuis kwam en ging douchen kwam ik erachter dat ook ik kan verbranden. Mijn gezicht was behoorlijk rojo en je kon precies zien waar mijn t-shirtje had gezeten.
Eerste training Escuela de Futbol
S’avonds gingen we met een aantal familieleden en vrijwilligers van Escuela de Futbol stappen in club Castros. Een echte typische salsa tent en niet echt mijn type tent. Met mijn lompe lichaamshouding en niet zo soepele heupen zou ik al snel uitgelachen worden op de dansvloer dus ik ging samen met Sander bijna de hele avond rustig wat biertjes drinken, ook leuk! Met wat mooie twentse grappen zijn we de avond lachend doorgekomen. Aan het eind van de avond werd er eindelijk andere muziek gedraaid en gingen Sander en ik ook snel de dansvloer op. Ik heb de Tico’s meteen mijn beroemde Boney M moves laten zien en we hebben zelfs een polonaise gedaan.
Voor het eerst stappen in Costa Rica!
Natuurlijk kan een stapavond van mij nooit goed aflopen. Tijdens de terugweg zat ik bij Lars en zijn familie in de taxi. We kwamen aan bij een straat die precies op mijn straat leek. Lars zei toen: ‘’Kew, hier woon jij dus stap maar vast uit’’. Ik liep de straat in maar kon mijn huis niet vinden. Had ik toch iets teveel bier gehad? Dat misschien ook wel maar ik zat toch echt in de verkeerde straat. Daarna terug gelopen en proberen een nieuwe taxi te regelen. Geen enkele taxi stopte voor mij en dit kwam waarschijnlijk door mijn Ticokleurtje en omdat het s’nachts was. In de verte zag ik een man dus ben ik in de bosjes gekropen, dit was wel het meest veilige voor mij om te doen. Toen hij dichtbij was kon ik zien dat het geen crimineel was en vroeg ik aan hem welke kant ik moest oplopen. Hij moest dezelfde richting op als mij dus ik heb mij weer uit een lastige situatie gered! Eenmaal thuis aangekomen kwam ik mijn moeder en haar vriendin tegen die ook op stap waren geweest. Daar heb ik nog even mee gelachen en toen moest ik alweer naar bed want de volgende dag moest ik alweer op tijd eruit!
Ik werd niet wakker met een kater maar was wel flink moe. We gingen naar een zwemparadijs met veel natuur. We hebben de hele dag lekker gerelaxed en het was mooi weer dus ook af en toe een duik genomen in het koude zwembad. Sander, Lars en ik konden het niet laten om een aantal cervezas te nuttigen bij het kleine cafetje. In Costa Rica heb je veel karaokebars en ook in dit cafetje en hier maken ze ook vaak gebruik van, ook al kunnen ze niet zingen. Volgens mij weten ze dit zelf niet want sommige mensen hebben wel 3 of 4 keer gezongen. Behoorlijk vervelend als je lekker wilt relaxen!
De schoolvakantie in Costa Rica is voorbij en vandaag gaan we langs de twee basisscholen in Purral. We gaan nog even langs Giovanni en andere belangrijke personen voor het project. Opnieuw een druk dagje! Ik ben s’avonds ook helemaal kapot van het Spaans spreken en denken. Hopelijk gaat dit snel makkelijker . Het is best raar om te horen dat het in Nederland sneeuwt en wij hier verbranden in de hete zon. Ook is het tijdverschil wennen en het betalen met colonnes. Wij wat volgen alles wat er gebeurt in Nederland en hebben flink gejuicht toen we de uitslagen hoorden van de eredivisie. Deze week ga ik een internetstick halen zodat ik ook eindelijk kan skypen. In mijn huis is er maar 1 laptop met internet, deze is vaak al bezet door een familielid, en ik heb nog weinig tijd gehad om naar het internetcafe te gaan. Ik heb nu al 250 foto’s gemaakt dus ik zal deze week een selectie maken en ze uploaden.
Dit was alweer mijn 2e verslag in Costa Rica dus Hasta Luego! Klik hier om de foto´s te bekijken!
Kewalicious
Con mi hermano´s, hermana y madre
